Coś poszło nie tak! Proszę odświeżyć stronę.
Jeśli nadal widzisz ten komunikat, jest to spowodowane faktem, iż używasz nieobsługiwanej przeglądarki internetowej.

Dawno, dawno temu, za górami, za lasami, za siedmioma rzekami, w mieście, w którym znajduje się firma Inter Api sp. z o.o., gdzieś w czeluściach starych piwnic gnieździł się Bazyliszek, a życzenia tych odważnych, którzy wdarli się do głębokich podziemi jednego z pałaców, spełniało OLX czy Lento. Wszyscy znają legendy o Inter Api, więc zacznijmy od początku. Jak na zamek przystało, jest wręcz średniowieczny, skrzypiące podłogi, zatykające się WC i zlewy, czajnik stoi na parapecie z ciemnego starego drewna na podstawce z „amelinium”. Miejsca pracy, są interesująco zaaranżowane, tuż nad monitorami ustawionych na biurkach jest ściana z wystającymi, wiszącymi, wieszakami z upchanym na niej towarem do reklam, aby dostać się do nich musisz się zgrabnie przecisnąć pomiędzy innymi pracownikami i tak kilka razy dziennie, dzięki temu nawiązują się bliższe więzi między ludźmi. Jednym słowem miejsce z duszą godną miłośników starych horrorów. W zamku, zbudowanym na solidnym fundamencie ze starego garażu, Szefowa-Królowa przesiaduje obok ciebie mówiąc jedno zdanie, które chwilę potem, przy następnej wypowiedzi okazuje się zupełną bzdurą, godną potępienia. Ta plątanina sprzeczności staje się tyradą trwającą po kilka długich godzin i tak codziennie 5 razy w tygodniu albo więcej, nadmuchując jej kompleksy z całego życia. Kiedy czar pryska, ludzie pracujący tutaj, dzięki próbom prania mózgów wykonanym przez domorosłą biznesmenkę, lądują jeden po drugim na fotelu u psychiatry, a potem psychoterapeuty, by zapomnieć o traumie związanej z pracą tutaj. W sumie to dowód, że słowa mogą ranić i do bajek ta opowieść nie należy. Dostajesz polecenia wykonania prac, których szczegóły powinno się uzyskać telepatycznie od pracodawcy, niestety wielu ludzi jest na tyle ograniczonych, a w zasadzie wszyscy, że nie radzą sobie z telepatią. Ten brak predyspozycji i wieczna niekompetencja (o dziwo nigdy nie wykryta w rozmowie wstępnej), skutkuje ustną reprymendą, która rozwija się z każdą godziną, a także talent oratorski pani Królowej Blink-Blink. Skąd „blink” zapytacie, spojrzyjcie na reklamówki i okaże się, że gwiazdek na zdjęciach jest więcej niż w bezchmurną, ciepłą noc na nieboskłonie. Każda Królowa przecież wielbi błyskotki, blinki stworzy nawet z palca na swoim telefonie, poprawiając bezmózgich, leniwych, tracących jej czas pracowników. Królowa jest miłośniczką lotnictwa, a jak to w bajkach bywa, przedmioty latają w asyście głośnych klątw, wiecznie niezadowolonego Bazyliszka w menopauzie (domysły). Nigdy nie stosowała mobbingu, bo nikt nie wytrzymuje w Zamku wymaganych 6 miesięcy. Kłamstwo, byli tacy co wytrzymywali, mistrzowie wazeliny i służb informacyjnych ale i oni w końcu odeszli w niesławie. Szefowa czasem ma przebłyski świadomości, że telepatia to jednak fikcja i wtedy właśnie jest czas na właściwą bajkę na dobranoc, czyli telefon przed północą, by ci się Kopciuszku w głowie nie pomieszało z lenistwa i byś o firmie i swojej władczyni nie zapomniał podczas snu. Ile przy tym radości z kontaktu z pracownikiem :)