Acus m. Sobiech i P. Stefaniuk Sp.j., Warszawa

Podzielam zdanie kolegi z powyższym komentarzem. Pracę w acus sobiech wspominam jako swoje najgorsze doświadczenie zawodowe. Ludziom z zewnątrz obrywa się za najdrobniejsze przewinienia, a osoby świeżo zatrudnione i spokrewnione spotykają się z bardzo dużą tolerancją do błędów. Ogólnie jeden wielki nepotyzm. Poza tym kiedy człowiek spóźni się 10 min, bo mu np. tramwaj się zepsuł albo była kolejka na poczcie, musi tłumaczyć się pani kadrowej co najmniej jak z kradzieży i pokornie wysłuchać upokarzających zaleceń, aby nigdy się to nie powtórzyło. Poza tym znam przypadki ludzi, których zwolniono bez wyraźnej przyczyny, a najpewniej dla takiej że jakiś krewny bądź kolega był bez pracy i jemu postanowiono zaoferować "posadkę". Nie polecam firmy szczególnie osobom pragnącym się rozwijać. Kadrowy beton oraz wspomniane wcześniej powiązania rodzinne uniemożliwiają skutecznie wprowadzanie innowacyjności i forsowanie własnych pomysłów. Jeśli nie chodzisz ze schyloną głową i nie potakujesz na wszystkie pomysły przełożonego, widzą w tobie niebezpiecznego demagoga.

Firma tragiczna. Większość osób zatrudnianych dzięki znajomości lub dlatego, że ktoś z rodziny już tam pracuje. Każą zostawać po godzinach a potem nie wypłacają pieniędzy w terminie i to w dodatku kiedy człowiek najbardziej na nie liczy czyli np. przed świętami. Płaca za prace na konto ale za nadgodziny "do ręki" i to na fikcyjnego pracownika. Robią problemy gdy człowiek chce wziąć urlop, który się należy. Trzeba go brać kiedy im pasuje a nie pracownikowi. Do tego przymusowe urlopy dwa razy do roku. Nadgodziny też nie co miesiąc, zazwyczaj w grudniu, czerwcu, lipcu i sierpniu ich nie ma więc zostaje goła pensja. Ludzie mało sympatyczni. W kadrach informują o wszystkim z łaską, dokumentów też im się nie chce podpisać, przyjąć. Porażka. Żadnej pracy nie wspominam aż tak źle.