WBW Electronics Poland S.C. Firma Radiokomunikacyjna, Ełk

FIRMA RADIOKOMUNIKACJA WBW ELECTRONICS POLAND S C PILUK MAREK GRABOWSKA MAŁGORZATA ul. Stanisława Moniuszki 16/3 19-300 Ełk, warmińsko-mazurskie NIP 848-00-06-394 REGON 790122814 Usługa: naprawa Canva 268 Efekt serwisu: rozcięte udo, siniak na szyi, ślad buta na plecach, nietknięte radio, zainkasowane 30 zł za dwutygodniowe przetrzymanie radia Moja ponura przygoda z tymi ludźmi zaczęła się rok temu. Przechodząc przez ulicę Moniuszki w Ełku, zauważyłem szyld firmy i postanowiłem tam się udać, z nadzieją, że uda mi się kupić CB radio, gdyż własne skradziono mi z auta tydzień wcześniej. Na miejscu zastałem właścicielkę, na oko 55-60 lat. Gdy tylko dowiedziała się, że jestem zainteresowany kupnem radia, z chęcią mi pomogła, doradziła wybór i przeprowadziła ponadgodzinny wykład jak korzystać z radia. Bardzo miłe zaskoczenie. W scenerii małego warsztatu upchanego sprzętem - wypadło świetnie. Minęło 13 miesięcy i pech chciał (pech, bo skończyła się 12-miesięczna gwarancja), że radio mi się zepsuło. Wyło jak oszalałe, gdy tylko naciskałem gruszkę. Postanowiłem zadzwonić do zakładu, gdzie kupiłem radio - odebrał właściciel. Opisałem mu jak sprawa się ma, że do Ełku wpadam tylko na weekend, zależy mi na czasie, a w piątek będę późno i tak naprawdę to nie wiem co mam robić... Zapadł mi w pamięć fragment dialogu: Ja: Kurczę, będę późno, w piątek koło 21-22, nie dam rady nie przysparzając kłopotu... Właściciel: (stanowczo) Jest Pan naszym klientem? Ja: Tak, ale... Właściciel: Klientowi trzeba pomóc, w warsztacie będziemy do północy. Rewelacja. Profesjonalizm na 100%. Niestety, w poniedziałek, na kiedy byłem umówiony - okazało się, że radio jest jeszcze nietknięte. Zdarza się - poprosiłem o radio zastępcze, za które wpłaciłem 100 zł kaucji zwrotnej i umówiłem się na telefon w sprawie wyceny, zastrzegając, że nie chcę iść w naprawę, która zbyt drogo mi wyjdzie. Od tamtej pory dzwoniłem codziennie przez 10 dni, nieraz 2-3 razy dziennie. 11. dnia, przy braku samej wyceny (o naprawie nie wspominając) poprosiłem o odłożenie radia na bok i umówiłem się na jego odbiór na piątek wieczór. Już telefonicznie zrezygnowałem z pozostawienia radia w rozliczeniu i kupna nowego. Gdy okazało się, że nie dam firmie zarobić ani grosza, ich stosunek do klienta nieco się zmienił.. Gdy w piątek dotarłem na miejsce (godzina 20.) zastałem właścicielkę w warsztacie. Kategorycznie nakazała mi wyjść i zgłosić się na drugi dzień, bo wizyta o godzinie 20 jest co najmniej niestosowna. Zgłosiłem się na drugi dzień. Tym razem towarzyszyła mi żona. Na miejscu otrzymałem z powrotem swoje popsute radio. Dowiedziałem się też, już po zwrocie radia zastępczego, że usługa przeglądu radia kosztowała mnie 30 złotych i pozostaje mi z kaucji 70 zł reszty. Lekko zszokowani z żoną, jęliśmy perswadować, że nie taka była umowa i że gdybyśmy tylko byli o tym poinformowani (10 dni dzwonienia celem uniknięcia takiej właśnie sytuacji), to byśmy z usługi nie skorzystali. Po kilkunastu minutach utarczek słownych, przemiły i profesjonalny do tej pory pan właściciel (na oko 65-70 lat) wpadł w amok i zaczął wyganiać moją żonę z warsztatu, gdyż ta "trajkotać może sobie na ulicy, a tu on rozmawia z klientem". Sprawa stała się na tyle nieprzyjemna, że żona wykonała telefon na policję, gdzie poradzono jej, by tylko odzyskała kwit kaucji. Gdy okazało się, że kwitu nie odzyskamy, schwyciłem go wraz z wydawanymi 70 zł i oznajmiłem, że idę z żoną na policję. I wtedy się zaczęło. Wówczas właścicielka rzuciła mnie na stertę gratów w korytarzu. Właściciel wciągnął żonę w głąb warsztatu. Zupełnie zaskoczony takim obrotem spraw, celowo dałem sobie wyszarpnąć kobiecie kwit, by skończyć ten kuriozalny cyrk. Gdy już miałem wolne ręce z zakładu wybiegł jak opętany właściciel i chwycił mnie za gardło, nieświadom, że nie mam już kwitu w dłoni. Zdążyłem tylko podnieść ręce do góry, jak poddający się Apacz na dzikim zachodzie (w przeciwnym razie by było, że krzepki 30 latek pobił 70 letniego rzemieślnika). Gdy wydawało się, że emocje opadły, postanowiłem jak najszybciej z żoną się stamtąd oddalić. Wtedy, gdy już schodziłem po schodach korytarza, właściciel kopnął mnie w plecy i krzyknął na dowidzenia: "Wyp*****lać gnoje!". Wiem jak to wszystko brzmi, ale oprócz świadectwa mojego jak i właścicieli (zapewne zupełnie odmiennego) jest też świadectwo sąsiadki, która wybiegła na klatkę schodową. epilog: Wczoraj wymieniłem gruszkę na inną, radio działa..