Metody na zapobieganie powstania kamienia kotłowego w instalacjach hydraulicznych są różne. Większość polega na eliminacji z wody minerałów i ich związków przy pomocy chemii i jej filtrowania.
Sposobów na usunięcie istniejącego osadu kamienia kotłowego jest również kilka. Przykładem jest stosowanie związków chemicznych lub metod mechanicznych. Oba rozwiązania są skuteczne, ale ich inwazyjność w stosunku do materiału, z jakiego wykonana jest instalacja wpływa na ich trwałość.
Istnieje alternatywna metoda zapobiegania powstawaniu kamienia kotłowego. Ideą jest doprowadzenie do sytuacji, w której minerały i ich związki, zamiast tworzyć twarde inkrustacje kamienia kotłowego w rurach, tworzyłyby małe kryształy zawieszone w wodzie. Na tyle małe i na tyle silne by były przenoszone i wypłukiwane przez strumień przepływającej wody.
Tak działa linia urządzeń Hydropath przy uzdatnianiu wody i ochrony przed osadzaniem się kamienia kotłowego.
Minerały w wodzie występują w postaci jonów. Są to atomy lub małe cząsteczki, które posiadają ładunek elektryczny, zarówno dodatni (kationy) jak i ujemny (aniony). Najczęściej występujące w wodzie jony to:
• Ca + + wapń
• Mg + + magnez
• Na + sód • Cl - chlorek
• SO4 - siarczan
• (HCO3-)2 wodorowęglan
Te dodatnie i ujemne jony mogą łączyć się, tworząc nietrwałe związki np.: wodorowęglan wapnia, który pod wpływem wzrostu temperatury wody, w której jest zawarty, tworzy węglan wapnia. Powszechnie nazywany kamieniem kotłowym, tworzącym osady na powierzchniach wymiany ciepła, na przykład na grzałkach.
Jony minerałów mają ładunki elektryczne, przez co może mieć na nie wpływ pole elektromagnetyczne. W technologii Hydropath, za pomocą sygnału fali pola elektromagnetycznego, jony uzyskują dodatkową energię, która wpływa na nie tak, że chętniej łączą się nawzajem tworząc klastry, a w trakcie zmiany temperatury tworzą mikroskopijne kryształy.
Zarodki kryształków i zapobieganie osadom na rurach
W jaki sposób tworzenie tych maleńkich kryształków zapobiega osadzaniu się kamienia kotłowego na powierzchni rur?
By powstał kryształ konieczny jest zarodek krystalizacji. Jeśli w wodzie nie ma takich punktów (zarodków), ściana rury będzie służyć, jako punkt wyjścia, czyli zarodek krystalizacji, a kryształy osadzą się na rurze. Jednak jak pokazują doświadczenia kryształy chętniej tworzą się na już istniejącym krysztale, czyli wytworzenie kilku "zarodków” kryształów zawieszonych w wodzie, może zapobiec tworzeniu się kamienia w rurach.
Bez stosowania tej technologii, gdy woda jest podgrzewana i następuje jej przesycenie zawartymi w niej minerałami, punktem wyjścia dla krystalizacji jest powierzchnia rur, a ilość osadów i szybkość ich narastania na powierzchni rury, rośnie w zależności od zawartości minerałów w wodzie (twarda woda).
Jeżeli korzystamy z technologii Hydropath, sygnał powoduje, że jony łączą się w grupy, które w momencie, gdy woda jest podgrzewana tworzą kryształy zawieszone w wodzie. Dalsza krystalizacja zachodzi przez wzrost tych kryształów, a nie przez tworzenie nowych kryształków na powierzchni rury. Widzimy, że tworząc kryształy w wodzie, możemy zapobiec powstawaniu kryształów na ścianach sieci wodnych i urządzeń. Powstałe na skutek działania sygnału technologii Hydropath kryształy mają około 10 mikronów wielkości, czyli około jednej setnej milimetra, a więc są łatwo wypłukiwane przez wodę.
Fala elektromagnetyczna Hydropath wpływa na osadzony w instalacji hydraulicznej kamień kotłowy. Ponieważ reakcje chemiczne wśród zawartych w wodzie minerałów i ich związków mogą zachodzić w obu kierunkach, obserwujemy następujące zjawisko.
Węglan wapnia CaCO3, czyli już osadzony na ściankach rur kamień kotłowy, wchodzi w reakcję z zawartym w wodzie kwasem węglowym H2CO3. Kwas ten powstaje w wodzie z połączenia dwutlenku węgla i wody (CO2 i H2O). W tej odwracalnej reakcji chemicznej, węglan wapnia istniejący, jako twardy kamień kotłowy na ścianach instalacji, zostaje z nich absorbowany do kolejnej reakcji chemicznej z kwasem węglowym i ponownie powstaje wodorowęglan wapnia CaCO3+H2O+CO2 > Ca(HCO3)2. Z upływem czasu następuje systematyczne pochłanianie CaCO3 ze ścian. Powoduje to erozję kamienia kotłowego i jego usuwanie.
