Inteligentne szkło zawiera aktywne materiały, których właściwości przepuszczania światła zmieniają się pod wpływem trzech czynników: napięcia, światła lub ciepła. Następnie zmienia się z przezroczystego na półprzezroczysty lub nieprzezroczysty i odwrotnie, z przepuszczania światła na blokowanie niektórych lub wszystkich długości fal światła.
Co ważne, inteligentne szkło, które można zastosować w budynkach, w dużej mierze dotyczy regulacji przepływu światła słonecznego, a także energii cieplnej, co pomaga poprawić bilans energetyczny w ich obrębie. Istnieją jednak modele, które nie ograniczają całkowicie dostępu światła dziennego, dzięki czemu widoczność w pomieszczeniu jest bardzo dobra bez użycia sztucznego światła.
Technologie stosowane w inteligentnym szkle obejmują elektrochromowe, fotochromowe, termochromowe, zawieszone cząsteczki, mikroślepe i polimerowe rozproszone urządzenia ciekłokrystaliczne.
Inteligentne szkło LuminoSmart
W inteligentnych szklanych foliach zawierających cząstki zawieszone (SPD) cienka warstwa laminatu jest zawieszona w cieczy i umieszczona pomiędzy dwiema taflami szkła lub na powierzchni jednej z nich. Gdy nie jest przyłożone napięcie, zawieszone cząsteczki są nierównomiernie rozmieszczone, blokując i pochłaniając światło. Jednak zaraz po aplikacji spłaszczają się, przez co przepuszczają promienie słoneczne.
Możesz więc w ten sposób dostosować odcień i ilość przepuszczalności światła przez szkło. Co ważne, parametry takich urządzeń można ustawić niezależnie, kontrolując w ten sposób ilość światła i ciepła w pomieszczeniu.
Urządzenia elektrochromowe w inteligentnym szkle
Możliwość sterowania ilością światła i ciepła w foliach elektrochromowych opiera się na zmianach właściwości transmisyjnych promieniowania słonecznego wywołanych przyłożonym napięciem. Inteligentne szkło wykorzystujące materiały elektrochromowe po zmianie przezroczystości nie potrzebuje już prądu do utrzymania określonego odcienia, który został osiągnięty.
Nowoczesne inteligentne szkło wykorzystujące taki system przyciemnia się do bardziej neutralnego odcienia szarości, błyskawicznie barwiąc powierzchnię szkła w jednolity sposób. Co ważne, zapewnia widoczność nawet przy słabym oświetleniu, zmniejszając tym samym zużycie energii.
Folia ciekłokrystaliczna
W rozproszonych polimerach znajdujących się w foliach ciekłokrystalicznych (PDLC) ciekłe kryształy są rozpuszczone lub rozproszone w ciekłym polimerze. Gdy polimer zmienia się z ciekłego w stały, ciekłe kryształy stają się z nim niekompatybilne, tworząc kropelki. Warunki utwardzania wpływają na ich wymiary, które z kolei decydują o ostatecznych właściwościach użytkowych inteligentnego szkła.
Zazwyczaj ciekły polimer/hybryda ciekłokrystaliczna jest umieszczona pomiędzy dwiema warstwami szkła lub tworzywa sztucznego, które zawierają cienką warstwę przezroczystego materiału przewodzącego. Następnie utwardzili polimer, który tworzy podstawową warstwową strukturę inteligentnego szkła. W przypadku braku przyłożonego napięcia ciekłe kryształy są losowo rozmieszczone w kropelkach, które rozpraszają światło przechodzące przez element z inteligentnego szkła. Daje to półprzezroczysty „mleczny” wygląd.
