W latach 1988-2011 Kierownik Katedry i Kliniki Położnictwa, Chorób Kobiecych i Ginekologii Onkologicznej II Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Na Uczelni pełnił funkcje: Prodziekana (1996-1999), Dziekana II WL (1999-2005) i Prorektora (2005-2008).
W latach 1992-1996 Konsultant Wojewodzki dla województwa warszawskiego w dziedzinie położnictwa i ginekologii. W latach 2004-2008 Konsultant Wojewódzki w dziedzinie ginekologii onkologicznej na Mazowszu.
Od 2008 do sierpnia 2013 roku Konsultant Krajowy w dziedzinie ginekologii onkologicznej. Obecnie Redaktor Naczelny periodyku Current Gynecologic Oncology, członek założyciel i Prezes Polskiego Towarzystwa Hipertermii Onkologicznej.
O metodzie hipertermii ogólnoustrojowej.
Hipertermia ogólnoustrojowa całego ciała jako metoda wspomagająca leczenie onkologiczne przy chemio lub radioterapii jest oparta na naturalnych reakcjach żywego organizmu na wysoką temperaturę. Mechanizmy te, które wykształciły się do walki z poważnymi schorzeniami, są z powodzeniem wykorzystywane do leczenia oraz niesienia ulgi w terapii chorób nowotworowych. Hipertermia ogólnoustrojowa całego ciała oznacza temperaturę ciała, która jest wyższa od normalnej. Wysoka temperatura ciała jest często spowodowana chorobami, takimi jak gorączka lub udar cieplny. Jednak kontrolowane wywołanie hipertermii ogólnoustrojowej w warunkach medycznych, jest skutecznie stosowane jako terapia w leczeniu różnych schorzeń, przede wszystkim zmian nowotworowych. Hipertermia ogólnoustrojowa całego ciała polega na kontrolowanym oraz zamierzonym podwyższaniu temperatury ciała, przy zastosowaniu promieniowania podczerwonego, do wysokości około 40,5°C (hipertermia umiarkowana - umiarkowany WBH) lub 42°C (hipertermia ekstremalna - wysoki WBH).
Zastosowanie hipertermii ogólnoustrojowej.
Metoda hipertermii ogólnoustrojowej jest zalecana Pacjentom cierpiącym na schorzenia onkologiczne, zarówno na etapie po zakończeniu leczenia klasycznego, jak i w jego trakcie. Zastosowanie hipertermii ogólnoustrojowej w leczeniu ma na celu zmniejszenie bólu odczuwanego przez chorego, poprawę jakości życia oraz samopoczucia Pacjenta, a przede wszystkim jeżeli hipertermia ogólnoustrojowa jest stosowana w połączeniu ze standardowymi metodami leczenia onkologicznego (chemioterapią, radioterapią) - zwiększenie skuteczności metod tradycyjnych. Hipertermia ogólnoustrojowa całego ciała jest również coraz powszechniej stosowana w leczeniu zaburzeń o charakterze nieonkologicznym, takich jak przewlekłe zaburzenia funkcjonowania układu pokarmowego (choroba Crohna), zmiany zwyrodnieniowe w obrębie stawów, przewlekłe bóle dolnych partii pleców, napięcie mięśni (w szczególności zlokalizowanych w obrębie miednicy oraz kręgosłupa lędźwiowego), niektóre choroby skóry.
Wiek Pacjenta w terapii hipertermii ogólnoustrojowej.
Hipertermii onkologicznej ogólnoustrojowej całego ciała mogą być poddawane już dzieci, które ukończyły 6 rok życia.
Przebieg zabiegu hipertermii ogólnoustrojowej.
Przed przeprowadzeniem zabiegu hipertermii ogólnoustrojowej Pacjent powinien unikać spożywania ciężkostrawnych posiłków, lecz nie powinien pozostawać całkowicie na czczo. Zalecane jest również wcześniejsze skorzystanie z toalety, pomimo iż nie jest zabronione cewnikowanie w trakcie zabiegu. Ciepło jest wprowadzane do komórek ciała Pacjenta za pomocą filtrowanego przez wodę promieniowania podczerwonego A o długości fal od 760 do 1400 nanometrów (pasma wpływu na skórę 940, 1180 i 1380 nanometrów, filtrowanie poprzez filtr wodny). Promieniowanie to wnika głęboko, aż do sieci naczyń krwionośnych w tkance podskórnej. Aby uchronić ciało Pacjenta przed skutkami ubocznymi działania wysokiej temperatury, ponad łóżkiem, na którym przebywa Pacjent, rozwija się przestronny namiot wykonany z powlekanej tkaniny frotte lub skóry syntetycznej. W trakcie trwania fazy promieniowania IR, Pacjent przebywa w namiocie w pozycji leżącej, zachowując swobodę ruchów. Głowa Pacjenta może znajdować się wewnątrz lub na zewnątrz namiotu. Okienko umieszczone w górnej części namiotu pozwala na prawidłową cyrkulację powietrza w sytuacji, gdy głowa Pacjenta znajduje się wewnątrz namiotu. Otwór ten, jak również przejrzyste panele znajdujące się po bokach głowy, umożliwiają Pacjentowi bezpośredni kontakt wzrokowy i głosowy z pielęgniarką nadzorującą zabieg hipertermii ogólnoustrojowej. Po zakończeniu tego etapu następuje przejście do fazy zatrzymywania ciepła. Na tym etapie izolacja cieplna powoduje czasowe utrzymanie podwyższonej temperatury ciała Pacjenta. W tej fazie Pacjent ma możliwość swobodnej zmiany pozycji z grzbietowej do półsiedzącej oraz siedzącej, przy użyciu regulacji wysokości oparcia łóżka. Jest to ostatnia faza zabiegu hipertermii ogólnoustrojowej. Po zakończeniu leczenia Pacjent nie wymaga hospitalizacji.
